Seguiriya (bazen siguiriya olarak da yazılır), soleá ile benzer bir 12 vuruşluk ritmik aralık yapısına sahip olsa da, döngünün başlangıç ve bitiş noktaları farklıdır. Bu farklılık, seguiriya'ya kendine özgü, asimetrik ve gerilimli bir akış kazandırır.
Duygusal olarak seguiriya, flamenkonun en dramatik ve trajik yüzünü temsil eder; genellikle ölüm, acı ve varoluşsal endişe gibi ağır temaları işler. Bu nedenle cante jondo'nun en derin örneklerinden birçoğu seguiriya formunda söylenir.
Gitarda seguiriya çalmak, teknik ustalıktan çok duygusal olgunluk gerektirir; bu palo'da abartılı bir virtüözlük göstermek, formun ruhuna aykırı düşebilir. Az ama derin, her notası anlam taşıyan bir çalış tarzı, seguiriya'nın gerektirdiği yaklaşımdır.
Derslerimizde seguiriya'yı genellikle ileri seviye öğrencilerimize, cante dinleme alışkanlığı iyice yerleştikten sonra öğretiyoruz; çünkü bu palo'yu gerçekten anlamak, önce onun anlattığı duygusal dünyayı hissetmekten geçer.