Flamenko, 19. yüzyıl ortalarında İspanya'nın güneyinde, Endülüs bölgesinde Gitano, Endülüs ve Mağrip kültürel etkilerinin kesişiminde şekillenen bir sanat formudur. Bu geleneğin en eski katmanı, enstrümansız söylenen cante idi; gitar, dans ve el çırpma daha sonra bu köke eklendi.
19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren flamenko şarkısına genellikle gitar müziği ve zamanı tutmak için yere vurulan bir sopa (palo seco) eşlik etmeye başladı. Gitar zamanla bu destekleyici rolünü derinleştirerek cante ve baile ile birlikte üçüncü ana unsur hâline geldi.
Ramón Montoya'nın 20. yüzyıl başındaki katkılarıyla gitar, eşlik aracı olmanın ötesine geçip solo bir sanat formuna dönüştü. Sabicas, Niño Ricardo, Manolo Sanlúcar ve nihayet Paco de Lucía ile bu evrim, flamenko gitarını dünya çapında tanınan bir virtüöz enstrümana taşıdı.
Derslerimizde flamenko gitara başlayan her öğrenciye bu tarihsel arka planı anlatıyoruz; çünkü bir palo'yu doğru çalabilmek, o palo'nun nereden geldiğini bilmekle başlar.